در این جهان، همواره برای كسانی كه از خطری بهراسند، خطری وجود خواهد داشت.
خوش آمدید - امروز : چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷
خانه » سینما و تلویزیون » شب چهارم محرم؛ به یاد رشادت های حضرت حربن ریاحی
شب چهارم محرم؛ به یاد رشادت های حضرت حربن ریاحی

شب چهارم محرم؛ به یاد رشادت های حضرت حربن ریاحی

شب چهارم محرم؛ به یاد رشادت های حضرت حربن ریاحی

شب چهارم محرم اختصاص به یکی از شهیدان سربلند کربلا یعنی حربن ریاحی دارد. البته این شب را به فرزندان حضرت زینب نیز منسوب کرده اند. حر الگوی توبه و حقیقت جویی است. او در آغاز برخورد با امام حسین(ع) چنین جایگاه وارسته ای نداشت و به گفتة خودش مأمور بود و معذور! اما ادب و تواضع حر در مقابل سالار شهیدان، سبب رهایی او شد.

حر با ژرف بینی، حق را بر باطل ترجیح داد و پیشانی پشیمانی بر سجده گاه توبه فرود آورد. حربن ریاحی، جذاب ترین الگوی توبه برای خطاکاران است.

شب چهارم محرم؛ به یاد رشادت های حضرت حربن ریاحی

در ادامه این مطلب از سایت برترینا همراه درباره حر و ماجرای پیوستن حر به سپاه امام حسین بیشتر خواهید خواند.

درباره حرّبن ریاحی

حرّ بن یزیدبن ناجیة بن سعدبن بنی ریاح ملقب به “حرّبن ریاحی” از بزرگان قبیله بنی تمیم و شاخه بنی ریاح بود.

او همواره از بزرگان و شجاعان قوم خود به شمار می رفت.

هنگامی که خبر آمدن امام حسین(علیه السلام) در کوفه منتشر شد، حرّبن یزید به سمت فرماندهی ۱۰۰۰ نفر از سربازان برگزیده شد و عبیدالله به او دستور داد، از ورود امام به کوفه جلوگیری و او را وادارد که با یزید بیعت کند.

هنگامی که امام حسین(علیه السلام) به منزل «ذی حِسم» رسیدند.

امام دستور داد در آنجا اتراق کرده و خیمه ها را برافراشتند.

سیراب کردن لشکریان حر توسط امام حسین

لشکر هزار نفری حرّ در شدت گرمای ظهر، در برابر امام حسین(علیه السلام) با شمشیرهای آویزان، صف کشیدند.

امام احساس کرد که آنها تشنه اند، به اصحاب و یارانش امر کرد: «این قوم را سیراب و لب اسبهایشان را تر کنید.»

علی بن طعان محاربی نقل می کند: در آن روز من در سپاه حر آخرین نفر بودم که نزد امام حسین(علیه السلام) و یارانش رسیدم.

چون امام تشنگی مرا دید، فرمود: فرزند برادر! آن شتر را که مشک آب بر آن قرار دارد بخوابان، خواباندم. فرمود: لبه مشک را برگردان و آب بیاشام. از شدت تشنگی نتوانستم لبه مشک را برگردانم و آب بخورم در این لحظه امام بلند شد و این کار را انجام داد. پس از اینکه لشکر حرّ

سیراب شدند، امام به آنها گفت: ای مردم شما کیستید؟ جواب دادند: یاران عبیدالله هستیم. امام فرمود: فرمانده شما کیست؟ گفتند: حرّبن یزید ریاحی. امام به حرّ گفت: ای فرزند یزید، وای بر تو، با مایی یا بر ما؟ حرّ در جواب گفت: بر تو ای ابا عبدالله. در این لحظه امام فرمود:

«وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلاّ بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِیمِ».

حر با لشکر عظیمی که همراه خود داشت در روز عاشور در برابر امام  حسین (ع) ایستاده بود ، در آن روز امام حسين(عليه السلام) با صدای بلند از مردم ياری خواست و گفت:

«أَما مِنْ مُغِيث يُغِيثُنا لِوَجْهِ اللهِ؟ أَما مِنْ ذابٍّ يَذُبُّ عَنْ حَرَمِ رَسُولِ اللهِ؟»

پیوستن حرّ به سپاه امام حسین (ع)

حر رياحی با شنيدن سخنان جانسوز امام، مضطرب و پريشان شد، با ناراحتی نزد عمربن سعد آمد و به او گفت: آيا می خواهی با حسين(عليه السلام) بجنگی؟

عمربن سعد با کمال بی شرمي گفت: آری، چنان نبردی کنم که کمترين آن بريده شدن سرها و جدا شدن دستها را به دنبال دارد.

حرّ که دوست نداشت با امام روبه رو شود، به او گفت: بهتر نيست او را به حال خود واگذاری تا اهل بيت خود را از اينجا دور کند؟

عمر سعد که جيره خوار عبيدالله بود، در جواب گفت: اگر کار دست من بود، پيشنهاد تو را عملي می کردم، ولی امير اجازه نمی دهد.

حرّ نگران و آشفته در گوشه ای ايستاد و به فکر فرو رفت. به دنبال بهانه ای مي گشت که از لشکر عمر سعد جدا شود، لذا نزد «قرّة بن قيس» آمد و گفت: اسبت را آب داده ای؟

گفت: نه، حر گفت: نمي خواهی آبش دهی؟ من می روم و او را سيراب می کنم و با اين بهانه از لشکر عمر سعد فاصله گرفت و راهش را به طرف خيمه گاه امام، کج کرد.

مهاجربن اوس که همراهش بود، به حُر گفت: از کارهايت متحيّر شده ام، به خدا قسم هرگز تو را اين گونه نديده ام، اگر از دليران کوفه سؤال می کردند، نام تو را مي بردم. حرّ رياحی در جواب گفت:

«به خدا قسم، خود را در ميان بهشت و جهنم می بينم، ولي چيزی را بر بهشت ترجيح نخواهم داد. اگر چه مرا بکشند و پاره پاره کرده و بسوزانند.»

روز چهارم ماه محرّم الحرام:

فتوای شریح قاضی به قتل امام حسین علیه السلام:

در این روز از سال ۶۱ هجری، ابن زیاد با استناد به فتوایی که از شریح قاضی گرفته بود، در مسجد کوفه خطبه خواند و مردم را به کشتن امام حسین علیه السلام تحریص کرد.

در روز چهارم محرم، عبیداللّه‏ بن زیاد مردم كوفه را در مسجد جمع كرد و سخنرانی نمود و ضمن آن مردم را برای شركت در جنگ با امام حسین علیه‏السلام تشویق و ترغیب نمود.

به دنبال آن ۱۳ هزار نفر در قالب ۴ گروه محیا شدند كه عبارت بودند از:

۱- شمر بن ذی الجوشن با چهار هزار نفر

۲- یزید بن ركاب كلبی با دو هزار نفر

۳- حصین بن نمیر با چهار هزار نفر

۴- مضایر بن رهینه مازنی با سه هزار نفر

بدین ترتیب این لشکر عظیم به سپاه عمر بن سعد پیوستند، بهم پیوستن نیروهای فوق از این روز تا روز عاشورا بوده است.

گردآوری: مناسبت ها در ایران و جهان

منبع: آسمونی

♥ جذاب ترین مطالب امروز را اینجا ببینید

اشتراک گذاری مطلب
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

پنج − چهار =

- طراحی شده توسط پارس تمز
تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است